OKULLAR YARATICILIĞI MI ÖLDÜRÜYOR?

OKULLAR YARATICILIĞI MI ÖLDÜRÜYOR?

İngiliz konuşmacı, eğitimci ve yazar Ken Robinson, Tedx konuşmasında okulların ve bulunduğumuz sosyal çevrenin yaratıcılığı nasıl olumsuz yönde etkilediğini çarpıcı bir biçimde anlatıyor. Biz de ufkunuzu açmak adına konuşmasını sizin için derledik. İyi okumalar…

Ken Robinson konuşmasında öncelikle, bütün çocukların olağanüstü yeteneklere sahip olduğunu söyleyerek başlıyor. “ Çocuklar olağanüstü bir kapasiteye sahiptir. Özellikle konu yeni fikirler olduğunda  çocuklar inanılmaz yeteneklere sahiptir. Ve biz onları harcıyoruz , acımasızca”.

Robinson’a göre şuan yaratıcılık eğitim kadar önemli bir durum ve aynı statüdeymişçesine muamele edilmesi gerektiği.

Ve bir örnekle devam ediyor sözlerine;

“Bir resim dersindeki küçük bir kız hakkında hikayem var. Kız altı yaşında, en arkada oturmuş resim yapıyordu. Öğretmenine sorsanız bu küçük kız derse  hemen  hemen  hiç ilgi göstermiyordu, o gün hariç. O gün nedense bütün ilgisi yaptığı resimdeydi. Öğretmen şaşırmış ve kızın yanına gitmiş  “Ne çiziyorsun?” diye sormuş. Kız da “Tanrı’nın resmini çiziyorum” cevabını vermiş. Öğretmen de “Kimse tanrı’nın nasıl göründüğünü bilmiyor” demiş. Kız da “Sorun değil bir dakika sonra öğrenecekler” cevabını vermiş.”

Yani örnekte de görüldüğü üzere çocuklar hata yapmaktan korkmuyor. Onlar hatanın beraberinde ne getireceğini düşünmüyor. Ken Robinson’a göre hata yapmak eşittir yaratıcılık değil ancak yanlış yapmazsanız orijinal bir şey bulmaya hazır değilsiniz demektir. Ve çocuklar zamanla yetişkin olduklarında çoğu çocuk bu kapasitesini yitiriyor. Yanlış yapmaktan korkar hale geliyorlar. Ve eğitim sistemlerinde bir çocuğun yapabileceği en kötü şey ‘hatalardır’. Ve sonuç şu ki insanlar yaratıcı kapasitelerinin dışına yönelik eğitiliyor.

Picasso’nun bir sözüne değiniyor; “Bütün çocuklar sanatçı olarak doğmuşlardır”. Burada problem büyüdüğümüzde de sanatçı kalabilmekte diyerek sözlerine devam ediyor  Robinson,” Ben inanıyorum ki bizler yaratıcı özelliğimize yönelik değil, aksi yönde büyüyoruz, ya da ondan uzaklaştırılacak şekilde eğitiliyoruz. Peki neden bu şekilde oluyor?”

Dünya üzerindeki her eğitim sistemi aynı konu hiyerarşisine sahip.

En tepede matematik ve diller sonra insani bilimler ve en altta da sanat. Okullarda çocukların sadece beynin bir bölümünün çalışmasını sağlıyorlar. Şuan eğitim sistemleri akademik yetenekler göz önüne alınarak dizayn edilmiştir. Peki neden bir öğretmen dans ederken matematik anlatmasın ki? Burada yanlış olan bu matematik anlatmak değil, dansı ciddiye almamak.

Robinson ‘a göre bu şekilde devam ederek aslında yaratıcı,sanatçı olan herkes öyle olmadığını düşünmeye başlıyor. Okullar bizleri sadece akademik odaklı yetiştiriyor.

Konuşmasının bitimine doğru şu sözleri ekliyor; “insan ekolojisi için yeni bir anlayışı bizlere adapte ederek, ki bu anlayış dahilinde sahip olduğumuz kapasitenin ne kadar zengin olduğunun farkına varmamız”.

“Eğer bütün böcekler dünyadan yok olacak olsaydı, 50 yıl içerisinde dünyada hayat sona ererdi. Eğer insanoğlu dünyadan yok olsaydı, 50 yıl içerisinde bütün yaşam kendini yeniler ve gelişirdi.”

Author: Ebru Kara / Yazar

Hukuk Okuyorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir