RÜYA

Günlerden Pazar, uykumun, seni rüyamda görmem ile bölündüğü bir gün. Kalkıp sıcak duşun üstüne kahvenin iyi gideceğini düşündüm. (Sadece düşündüm.) Kahvaltımı yapıp biraz kitap okudum. Bir yandan okuyorum, bir yandan rüyayı düşünüyorum. Her cümlede biraz durup bize göre yoğuruyorum. Zaman hiç geçmeyecek gibi geliyor ve boğazım düğümleniyordu. Ara ara resimlerine bakıyordum. Nefes almakta güçlük çekiyordum. En iyisinin bir duş almak olduğunu düşündüm, kitabı bıraktım.(5 sayfa anca okuyabilmişim.) Duşa girip orada da saatlerce unutmak üzere olduğum rüyayı düşündüm. Çıktığım da saat 15.25’i gösteriyordu, biraz oyalanıp kendimi dışarı attım. Kalabalığa karıştım, herkes kendi şikayetini başkasına anlatıyor, sanki çözümü ondaymış gibi. Oturup çay içtiğim yer, gözlerinden düşen gözyaşlarının sahibi olan yerdi. Saatlerce orada oturdum. Gün artık kararmıştı. Geceye doğru sahile indim, bir ara sokakta, sırtımı duvara verip sigara yaktım, içine içine işleyen bir rüzgar ve alt sokakta ki bardan gelen müzik sesi “seni kimler aldı, kimler öpüyor seni…”

Author: Ayberk Kezer

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir