Sevgi Ve Nefret.

Sevgi Ve Nefret.

Bu hayatta bence iki büyük duygu vardır. Biri sevgi diğeri nefret… Bu iki büyük duygu bu dünya üstünde bu duyguları hisseden ve yaşayan insana her şeyi yaptırabilir ve bu iki duygunun her an birbirine dönüşme olasılığı epey yüksektir. Yani birini seviyorken yaşadığınız bir olaydan sonra ondan nefret edebilirsiniz aynı zamanda nefret ettiğiniz birine karşı daha sonra sevgi hissedebilirsiniz. Bu iki duygu öyle çabuk birbirine dönüşebilir ki siz bile karşınızdaki insana artık ne hissettiğinizi anlayamaz hale gelirsiniz. Ve sevgide nefrette kalıcı duygulardır , birine olan aşkınız bitebilir birine karşı öfkeniz , siniriniz geçebilir. Ama birine olan sevginiz tükenmez , nefretiniz sönmez hep baki kalır. Birinden nefret etmek çok tehlikelidir , hem de çok nefret etmek daha da tehlikelidir ki bu bir korla aynı şiddette sevgiye dönüşebilir. Birinden nefret etmekle birini sevmek aynı şey gibidir aslında onu daima yanınızda taşır , her zaman varlığını hayatınızda sürdürmeye devam eder ,nefret ettiğiniz kişiyi en az sevdiğiniz kişi kadar yanınızda taşırsınız. Peki bu kadar severken birini onun uğruna her şeyi yapabilecekken tüm dünyayı karşınıza alabilecekken nasıl olurda bir anda ondan aynı şiddetle nefret ediyor oluyorsunuz ? Bunu kimse istemez , eminim ki kimse sevdiği kişiden bu kadar nefret etmek istemez. Hiç iyi bir şey değildir bu hem de hiç…Kalbine bağlanılmış koca bir taşın her nefes alışında göğsüne daha da ağır basması gibi bir şey bu , kendi ellerinle diktiğin tüm çiçekleri teker teker köklerinden koparıp atmak gibi bir şey bu. Çok sevdiğin birinden nefret etmek , aynı zamanda kendinden de nefret etmek… Hiç iyi bir şey değil bu . Sevmek , nefret kadar tehlikeli bir duygu ne kadar masum görünse de sevenin gözlerini kör eder , sevdiği için her şeyi yapabilecek hale getirir insanı. Diyorum ya bu iki duygu , insana dünyadaki her şeyi yaptırabilir diye. Sevgi öylesine tehlikelidir ki , sevdiğin için uğruna kendinden bile vazgeçilir

Sevgi Ve Nefret.

 

. İşte bu iki büyük duygu arasında gidip gelir insan yaşamı. Bazen birini çok seversin ama gün gelir sevdiğin nefret ettiğin insana dönüşür. Sonra bir gün birinden çok nefret edersin hayat bu ya işte oynar oyununu ve sen o çok nefret ettiğin kişiyi gün gelir çok seversin. Sevmek ve nefret etmek bu iki duygu kalbinde bir taş gibi hep durur orada. Gün gelir sevgi nefret olur gün gelir nefret sevgi. Ama aslında bu iki zıt gibi görünen duygu gerçekte birdir , birini sevmekle nefret etmek aynı şeydir bir kıvılcıma bakar birbirine dönüşebilmesi. Siz , siz olun birini çok sevmeyin çünkü sevmek ; kendi kendini bir uçurumun kenarına itmek gibidir , sen tüm gardını aşağıya indirmişken tamamen kendini karşındakinin kollarına bırakmışken gelip seni o uçurumun kenarından aşağıya itmesini beklemek gibidir. Ve gelir atar seni o uçurumun kenarından ve sen ona bile kızamazsın işte bu kadar ağırdır sevgi. Siz , siz olun birinden çok nefret etmeyin. O nefretin yükünü her nefes alışınızda kalbinizin üzerinde hissetmeyin , her yeni güne uyandığınızda kalbinizde duran o koca taş ile güne başlamayın , gittiğiniz her yere uğradığınız her şehre tutam tutam ,gün gün o tohumları saçmayın. Birini sevmek ile nefret etmek ayrı şey gibi gelir ama aynıdır işte. Ateşin içine atlayıp su dilenmek gibi bir şeydir aynı anda hem ateşi hissedip hem suyu hissetmek gibidir sevgi ve nefret tamamen birdir.

Author: Fatmanur Türk

Hayatın acı gerçeklerinden kaçıp hayallerine sığınan bir yabancı.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir